“ ေဆာင္းဖြဲ ့” (ေလးဆစ္) (အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖ)

သဥၥာလီ ေဗြျပဒုမွာျဖင့္၊
ခင္သာကီ တေမပု ကိုလ၊
ေဖယခု ပိုက္လွဲ ့ဆို။

မလံုေသးႏိုင္ဘု၊
တုန္ေအး႐ွာ တင္တေမငဲ့၊
ရင္ေ႐ႊကို ေလေျပခတယ္၊
သဲြၾကစိမ့္ဖို။

တသန္းတန္ရတီဖို ့ေသာ္လဲ၊
ၾကငွန္းပ်ံ ကတီမို ့မွာေတာ့၊
မဒီပ်ိဳ ့ေဆာင္းရိပ္ခိုငယ္၊
အခ်မ္းပိုပါလို ့ငိုခ်င္ဆဲ။

ေငြႏွင္းငယ္ထန္၊
ေခြ်ညွင္းတညံညံႏွင့္၊
ေရကင္းသံ တဖန္ၾကားရင္လ၊
လြမ္းအားေတာ္ ေပြဗ်ာလိႈင္လို႔၊
ေကညာခိုင္ စုခင္ေလးမွာ၊
(ကိုယ္ေတာ္ေရ) ေမွးစက္ႏိုင္ဘဲ။ ။

(အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖ)
ဖတ္ဖူးသူေကာမဖတ္ဖူးသူေကာ  မ်ွေ၀ေပးလုိက္ပါသည္
ဂီတနက္သန္ကိုေစာညိန္း ဆယ္႕ေလးနွစ္သားအရြယ္က ေရးသားခဲ႕ေသာ ရတုကဗ်ာျဖစ္ပါသည္

ေဆာင္းေန႕အလြမ္း

ဝင္းေနနီတ်ာ၊ သူရိယာဟု၊ ဖန္ဝါလွည္႕လည္၊ ၾကြျမန္းခ်ီလ်က္၊ ဥဒည္ေတာင္စြန္း၊ ယုဂန္ကၽြန္းမွ၊ စက္ဝန္းေပၚထြက္၊ အ႐ုဏ္တက္တြင္၊ ႏွစ္သက္စဖြယ္၊ လြန္တင္႕တယ္သား၊ ေရးျခယ္ျပဳျပင္၊ စုတ္ေဆးတင္သုိ႕၊ ေကာင္းကင္အာကာ၊ စိမ္းျပာဝါႏွင္႕၊ နီတ်ာဝင္းရီ၊ ဖ်န္းေရာင္ျခည္ေၾကာင့္၊ တိမ္နီတိမ္ဝါ၊ ေငြတိမ္ျပာတုိ႕၊ မိလႅာျမဴေျခ၊ ပတ္လႊမ္းေဝသည္။ ။ ႏွင္းေငြရည္ျဖာ ဖ်န္းသည္႕ခါ။

ႏွင္းေငြရည္ျဖာ၊ ကမၺလာသို႕၊ အာကာေဝမံႈ၊ တသံုသံုႏွင့္၊ မိႈင္းအံုလုလု၊ ေငြႏွင္းဥေၾကာင့္၊ ေမယုစကၠိန္၊ အာေဒဝိန္ဟု၊ ရဝိန္လင္းလွ်ံ၊ မွိန္ေအာင္ဖန္၍၊ စက္ပ်ံဖန္ေဒါင္း၊ ႏွင္းေငြ႕ေလာင္းေသာ္၊ ေသာင္းေလာကဓာတ္၊ အထပ္ထပ္ကို၊ ရစ္ပတ္မံႈေဝ၊ မလင္းေစလ်က္၊ တိမ္ေလႏွင္းျမဴ၊ တလူလူတြင္၊ လြမ္းသူသက္ေဝ၊ ေဆြးမေျပသည္။ ။ ညႇင္းေလသီတာ လႊမ္းသည္႕ခါ။

ညႇင္းေလသီတာ၊ ေဟမႏၱာမုိ႕၊ ျဖာျဖာယူေသြး၊ ေလျပည္ေအးေသာ္၊ ပူေဆြးမေျပ၊ ငယ္ကၽြမ္းေဆြကို၊ သက္ေဝတတမ္း၊ ေန႕တုိင္းလြမ္း၍၊ စခန္းသာစြ၊ ေဝးဌာနမွ၊ တမ္းတခါခါ၊ ျပန္ေရႊလႊာကို၊ ေစရွာလိမ္႕ႏိုး၊ ေမွ်ာ္တကိုးလ်က္၊ ေဖာ့႐ိုးေရႊလည္၊ က်ိဳးလုၿပီထင့္၊ မဆည္ဗ်ာထု၊ သည္းကၽြမ္းလုေအာင္၊ ေငြဥမ်က္ရည္၊ ေတြးတိုင္းေႂကြသည္။ ။ ဝင္းေနနီတ်ာ သန္းသည္႕ခါ။

ကိုေစာညိန္း (ဂီတနက္သန္)ရတု
သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေတြအတြက္ မွ်ေ၀ေပးလုိက္ပါသည္